I tak oto dowiadujemy się o co chodzi w “sztuce” z Gazety Wyborczej:
Teatr Dramatyczny. Pomnik złotej waginy
Rzeźba złotej waginy stanęła w foyer Teatru Dramatycznego. Ma ok. metra wysokości, została wykonana ze złotej, błyszczącej tkaniny.
W środę 31 sierpnia wieczorem została wniesiona do budynku przez artystki i nową dyrekcję Teatru Dramatycznego.
Jest to dzieło Iwony Demko, która mówi o sobie: artystka waginistka i tutaj cutujemy samą mistrzynię sztuki:
Wpisałam w wyszukiwarkę „kult waginy” i znalazłam książkę Catherine Blackledge „Wagina. Sekretna historia kobiecej siły”. Gdy ją przeczytałam, to po prostu oszalałam. – Odkryłam zupełnie inny sposób myślenia o waginie niż ten, do którego przywykliśmy.
Pomyślałam, że zależy mi na tym, by kobiety pokochały tę część ciała i zaczęły o niej myśleć pozytywnie. I że muszę to zrobić ślicznie. Stąd cekiny, koraliki, miękkie materiały, błyskotki. Przenoszą nas w krainę radości, słodkości, przyjemności.
Na tym etapie rozwoju kultury polskiej zasugerować tylko można, zatrzymanie jakichkolwiek donacji państwowych na owej kultury dalsze postepy. Redakcja Kuriera uważa, iż donacje są tutaj zupełnie zbędne a takie jednostki krzewienia kultury na tak wysokim poziomie zaawansowania jak Teatr Dramatyczny, śmiało mogą już utrzymywać się same i tym samym swój personel, włączając w to panią dyrektor TD – Monikę Strzępkę, która od 1 września objęła stanowisko dyrektorki Dramatycznego i to ona właśnie stała się patronką tego wydarzenia.
Pani dyrektor wyjaśnia cele i etos tego, stosunkowo mało nagłośnionego, ewentu mówiąc że, Chce zwracać uwagę na feminizm, kobiecość, zagadnienia związane z siostrzeństwem i empatią.
