Poniższy tekst jest straszczeniem 118-to stronicowego artykułu pracowników akademickich Yale University (School of Management oraz School of Leadership)
Cały artkuł w języku angielskim jest dostępny TUTAJ.
Streszczenie
Podczas gdy rosyjska inwazja na Ukrainę wkracza w swój piąty miesiąc, pojawiła się powszechna narracja, że jedność świata w przeciwstawianiu się Rosji w jakiś sposób przekształciła się w „wojnę na ekonomiczne wyniszczenie, która zbiera żniwo na zachodzie”, a jednocześnie podkreślana jest rzekoma „odporność”, a nawet „rozkwit” rosyjskiej gospodarki. To po prostu nieprawda – i jest odzwierciedleniem szeroko rozpowszechnionych, ale w rzeczywistości niepoprawnych konkluzji dotyczących tego, w jaki sposób rosyjska gospodarka faktycznie trzyma się pośród exodusu ponad tysiąca globalnych firm i międzynarodowych sankcji.
Nie dziwi fakt, że te nieporozumienia utrzymują się. Od czasu inwazji komunikaty gospodarcze Kremla stają się coraz bardziej wyselekcjonowane, wybiórczo odrzucając niekorzystne wskaźniki, a jednocześnie publikując tylko te korzystniejsze. Te wyselekcjonowane przez Putina statystyki są następnie beztrosko trąbione w mediach i wykorzystywane przez rzesze nieostrożnych, choć pełłnych dobrej woli ekspertów do tworzenia prognoz, które są nadmiernie, nierealistycznie korzystne dla Kremla.
Nasz zespół ekspertów, korzystając ze znajomości języka rosyjskiego i niekonwencjonalnych danych źródłowych, w tym danych konsumenckich o wysokiej częstotliwości, kontroli międzykanałowych, komunikatów od międzynarodowych partnerów handlowych Rosji oraz eksploracji złożonych danych dotyczących transportu, opublikował jedną z pierwszych kompleksowych analiz ekonomicznych mierzących obecną rosyjska aktywność gospodarcza po pięciu miesiącach inwazji oraz ocenę perspektyw gospodarczych Rosji.
Z naszej analizy wynika jasno: wycofanie się biznesu i sankcje katastrofalnie paraliżują rosyjską gospodarkę. Zajmujemy się szeroką gamą powszechnych błędnych wyobrażeń – i rzucamy światło na to, co faktycznie dzieje się w Rosji, w tym:
– Strategiczna pozycja Rosji jako eksportera towarów pogorszyło się nieodwracalnie, ponieważ obecnie występuję na rynkach z pozycji “słabości” a to z powodu utraty swoich dawnych głównych rynków zbytu i stoi przed poważnymi wyzwaniami, wykonując „zwrot do Azji” i sprzedając surowce energetyczne na pograniczu opłacalności.
– Pomimo utrzymującej się nieszczelnościgranic celnych rosyjski import w dużej mierze załamał się, a kraj stoi przed poważnymi wyzwaniami związanymi z zapewnieniem kluczowych nakładów, części i technologii od niezdecydowanych partnerów handlowych, co prowadzi do powszechnych niedoborów dostaw w gospodarce krajowej
– Mimo złudzeń Putina co do samowystarczalności i substytucji importu, rosyjska produkcja krajowa całkowicie zamarła bez możliwości zastąpienia utraconych przedsiębiorstw, produktów i talentów; wydrążenie krajowej bazy innowacji i produkcji w Rosji doprowadziło do gwałtownego wzrostu cen i niepokoju konsumentów
– W wyniku wycofania się biznesu Rosja straciła firmy reprezentujące ~40% jej PKB, tracąc prawie wszystkie inwestycje zagraniczne z ostatnich trzech dekad i powodując bezprecedensową równoczesną ucieczkę kapitału i ludności w masowym exodusie z rosyjskiej bazy ekonomicznej.
– Putin ucieka się do ewidentnie niezrównoważonej, dramatycznej interwencji fiskalnej i monetarnej, aby złagodzić te strukturalne słabości gospodarcze, które już po raz pierwszy od lat doprowadziły jego budżet rządowy do deficytu i wyczerpały jego rezerwy walutowe nawet przy wysokich cenach energii – a finanse Kremla znajdują się w znacznie większej tarapatach, niż się powszechnie uważa
– Rosyjskie krajowe rynki finansowe, jako wskaźnik zarówno obecnych warunków, jak i perspektyw na przyszłość, są w tym roku najgorszymi rynkami na całym świecie, pomimo ścisłej kontroli kapitału, i wyceniły utrzymującą się, utrzymującą się słabość gospodarki z płynnością i zaciąganiem kredytów – oprócz tego, że Rosja jest zasadniczo odcięta od międzynarodowych rynków finansowych, co ogranicza jej zdolność do korzystania z zasobów kapitału potrzebnego do rewitalizacji jej okaleczonej gospodarki
Patrząc w przyszłość, nie ma drogi wyjścia z ekonomicznego zapomnienia dla Rosji, dopóki kraje sojusznicze pozostaną zjednoczone w utrzymaniu i zwiększaniu sankcji wobec Rosji. Kijowska Szkoła Ekonomii i Grupa Robocza McFaul-Yermak wiodą prym w proponowaniu dodatkowych sankcji środki.
Nagłówki defetystyczne twierdzące, że rosyjska gospodarka się poprawiła, po prostu nie są oparte na faktach – fakty są takie, że pod każdym względem i na każdym poziomie rosyjska gospodarka chwieje się, a zatem nie czas na wciskanie hamulców sankcyjnych.
