Namibia odrzuciła traktat z Unią Europejską (UE), który mógłby narzucić narodowi afrykańskiemu program skierowany przeciwko życiu i pro-LGBT.
1 listopada wicepremier Netumbo Nandi-Ndaitwah ogłosiła, że Namibia nie podpisze Nowej umowy o partnerstwie (NPA) między Organizacją Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (OACPS) a UE w związku z obawami, że podważy to suwerenność kraju .
„Na podstawie powyższych informacji podjęto decyzję, że rząd Republiki Namibii nie podpisze Nowej Umowy o Partnerstwie (NPA) pomiędzy Organizacją Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku a państwami członkowskimi Unii Europejskiej i Komisji Unii Europejskiej w jej obecnym kształcie” – Nandi-Ndaitwah powiedziała Zgromadzeniu Narodowemu Namibii.
Chociaż większość krajów afrykańskich ma podpisać porozumienie 15 listopada, Nandi-Ndaitwah ujawniła, że w lutym 2022 r. powiedziała UE, że Namibia nie podpisze 20-letniego porozumienia, jeśli obawy tego kraju nie zostaną uwzględnione. Ponieważ Namibia w dalszym ciągu ma zasadnicze wątpliwości co do porozumienia, kraj ten nie podpisze porozumienia.
Traktat miał, zastąpić umowę z Kotonu z 2000 r. Poprzednia umowa wygasła w 2019 r., ale została przedłużona ze względu na Covid-19.
Kiedy w 2021 r. opublikowano szczegóły NPA, rząd Namibii wyraził „fundamentalne obawy” w związku z nowym porozumieniem. W rezultacie o zapoznanie się z dokumentem poproszono prokuratora generalnego Republiki Namibii.
Prokurator generalny wskazał, że jego fragmenty „są niezgodne z konstytucją Namibii, jej ramami prawnymi ani polityką stosunków międzynarodowych i współpracy”, w związku z czym Namibia nie była zobowiązana do jej podpisania. W lutym 2022 r. rząd przesłał swoje zastrzeżenia do dokumentu do UE.
„Traktat nie zawiera glosariusza terminów ani sekcji z definicjami, aby zapewnić wszystkim stronom takie samo rozumienie terminów, co może stanowić problem na etapie wdrażania i oceny” – zauważyła Nandi-Ndaitwah.
Następnie stwierdziła, że NPA sugeruje „ponad osiemdziesiąt (80) regionalnych i międzynarodowych traktatów/strategii/inicjatyw i programów”, których implementacji Namibia “może nie chcieć” w swoim kraju.
Jeśli Namibia podpisze porozumienie, może to „wymusić” sugerowane przez UE programy i przepisy „do prawnie wiążącego stanowiska lub statusu traktatu”.
„Co więcej, art. 101, w szczególności podartykuł 7, stanowi, że wobec kraju, który nie wypełnia swoich zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy, zostaną podjęte «odpowiednie środki»” – kontynuowała Nandi-Ndaitwah.
Namibia jest jednym z kilku krajów afrykańskich, które sprzeciwiły się agendzie LGBT. We wrześniu Zgromadzenie Narodowe większością głosów przyjęło ustawę zakazującą uznawania „małżeństwa” osób tej samej płci.
Jak wcześniej informowało LifeSiteNews, niebezpieczeństwa związane z NPA zostały zarysowane podczas niedawnej Afrykańskiej Konferencji Międzyparlamentarnej na temat wartości rodzinnych i suwerenności.
Konferencja wezwała przywódców wszystkich afrykańskich krajów AKP do powstrzymania się od podpisania NPA, ponieważ będzie ona prawnie wiązać te kraje na 20 lat – z wyjątkiem wyraźnych warunków mających na celu ochronę suwerenności krajów afrykańskich i ich wartości prorodzinnych .
Ustawodawcy nalegali na usunięcie postanowienia umowy ustanawiającego bliżej nieokreślone „prawa człowieka”, ponieważ parlament UE „uważa aborcję, kwestie LGBT i autonomiczne prawa seksualne dzieci za prawa człowieka”.
Konferencja wezwała między innymi do następujących poprawek do traktatu:
-
-
- Należy usunąć wszelkie odniesienia do „zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego” oraz „zdrowia i praw seksualnych i reprodukcyjnych”, ponieważ UE i ONZ często przywołują te terminy, aby „popierać aborcję”.
- Aby każdy legislatura krajowa AKP mogła proponować poprawki do postanowień traktatu, które mogą być sprzeczne z ich prawem krajowym i/lub wartościami religijnymi i kulturowymi, ponieważ traktat nakłada obowiązek przestrzegania zasad edukacji seksualnej dla dzieci i specjalnych „praw” LGBT, a także poronienie.
- Aby termin „płeć” w traktacie był jasno zdefiniowany jako wyłącznie mężczyzna i kobieta.
- Należy usunąć klauzulę supremacji unieważniającą postanowienia jakiegokolwiek istniejącego traktatu, z którą jest ona sprzeczna, ponieważ narusza ona suwerenność narodową krajów.
- Że traktat doda klauzulę: „Żadne z postanowień niniejszego traktatu nie może być interpretowane jako promowanie lub zachęcanie do aborcji, „kompleksowej edukacji seksualnej”, praw związanych z orientacją seksualną lub tożsamością płciową lub autonomicznych praw seksualnych lub usług seksualnych dla nieletnich. Wdrażanie niniejszego traktatu musi odbywać się z pełnym poszanowaniem suwerenności narodowej, praw oraz wartości religijnych i kulturowych krajów AKP.
-
Na konferencji zaproponowano alternatywnie, aby kraje AKP i UE „rozważyły zamiast tego kontynuowanie umowy z Kotonu”, aby utrzymać jedność państw AKP i zapewnić im „przestrzeń do negocjowania aktualizacji i poprawek w pełnej konsultacji z parlamentami krajowymi”.
