Japonia i Filipiny podpisały w czwartek kilka kluczowych umów o współpracy gospodarczej i obronnej, ponieważ strategiczni partnerzy dążą do wzmocnienia relacji w obliczu rosnących obaw o agresywność Chin w regionie.
Umowy obejmują szeroki zakres dziedzin, w tym rolnictwo, energię, opiekę zdrowotną, transformację cyfrową, infrastrukturę i obronę, i są realizowane w ramach współpracy filipińsko-amerykańskiej. Pakt, który pozwala Waszyngtonowi zwiększyć swój udział wojskowy w rejonie Azji Południowo-Wschodniej, aby powstrzymywać chińską agresję.
„Mogę śmiało powiedzieć, że nasze partnerstwo strategiczne jest silniejsze niż kiedykolwiek” – powiedział prezydent Filipin Ferdinand Marcos Jr. podczas konferencji prasowej w Tokio wraz z premierem Fumio Kishidą.
„Gdy razem żeglujemy po wzburzonych wodach zagrażających naszem regionowi, przyszłość naszych relacji pozostaje pełna nadziei” – powiedział filipiński przywódca, który jest na pięciodniowej wizycie do Japonii. Podpisane niedawno umowy „jeszcze bardziej umocniły nasze zaangażowanie w strategiczne partnerstwo” – dodał.
Kishida powiedział, że wizyta Marcosa dała impuls do podniesienia rangi i tak już szeroko zakrojonej współpracy dwustronnej „na jeszcze wyższy poziom i dalszego przyczyniania się do pokoju i stabilności zarówno w regionie, jak i na świecie”.
Między innymi obie strony osiągnęły porozumienie w sprawie uproszczenia procedur wizytacji Sił Samoobrony Japonii podczas przeprowadzania ćwiczeń wojskowych, pomocy humanitarnej i pomocy w przypadku klęsk żywiołowych (HADR) na Filipinach.
Chociaż siły zbrojne obu krajów prowadzą już wspólne ćwiczenia HADR, muszą najpierw wyjaśniać takie kwestie, jak status prawny sił wizytujących za każdym razem, gdy mają się odbyć ćwiczenia.
Pakt między obydwoma krajami, narażonymi na klęski żywiołowe, ma na celu zniesienie tych procedur i wzmocnienie dwustronnej współpracy HADR. Jednocześnie umowa toruje drogę do szerszego porozumienia dotyczącego sił wizytujących, co pozwoliłoby japońskim siłom obronnym na łatwiejszym dostępie i szybszej reakcji na Filipinach w celu działań wojskowych.
Japonia zawarła podobne umowy, zwane umowami o wzajemnym dostępie, z Australią i Wielką Brytanią, aby zacieśnić współpracę wojskową z innymi krajami.
Kishida zgodził się również podjąć wysiłki w celu przeniesienia większej ilości sprzętu i technologii obronnej do Manili, gdyż Tokio stara się wzmocnić siły zbrojne krajów partnerskich, aby pomóc powstrzymać chińską agresję przeciwko Tajwanowi i na Morzu Południowochińskim. Mówiąc konkretnie, przywódcy zobowiązali się do zintensyfikowania wysiłków na rzecz zakończenia transferu systemów radarowych obserwacji powietrza i zapewnienia odpowiedniego szkolenia personelu.
We wspólnym oświadczeniu obie strony mówiły również o projektach mających na celu zwiększenie zdolności Manili do egzekwowania prawa morskiego, takich jak instalacja systemów łączności satelitarnej na statkach patrolowych oraz rozwój bazy wsparcia filipińskiej straży przybrzeżnej w zatoce Subic, która mogłaby służyć jako baza dla dwóch 97-metrowych japońskich statków patrolowych.
Marcos, w przeciwieństwie do swojego poprzednika, Rodrigo Duterte, zobowiązał się do zajęcia zdecydowanego stanowiska przeciwko wszelkim chińskim roszczeń wobec filipińskich praw na Morzu Południowochińskim, przysięgając, że nie odda ani centymetra terytorium na strategicznym szlaku wodnym.
